Adapted selections from Xenophon (03)

Text:

Συλλέγει δὲ στάτευμα ἐν Χερρονήσῳ ὧδε. Κλέαρχός ἐστι φυγὰς Λακεδαιμόνιος· ὁ δὲ Κῦρος, γενόμενος φίλος τούτῳ τῷ Κλεάρχῳ, παρέχει αὐτῷ πολλὰ χρήματα. ὁ δὲ λαβὼν τὰ χρήματα συλλέγει στράτευμα, καὶ συλλέξας πολεμεῖ τοῖς Θρᾳξὶ βοηθῶν ταῖς πόλεσι τῶν Ἑλλήνων. αὗται δὲ αἱ πόλεις παρέχουσιν αὐτῷ χρήματα εἰς τὴν τροφὴν τῶν στρατιωτῶν. τοῦτο δὲ τὸ στράτευμα τρέφεται τῷ Κύρῳ λάθρα. ἔπειτα ὁ Κῦρος κελεύει Πρόξενον τὸν Βοιώτιον καὶ ἄλλους συλλέγειν στρατιώτας, φάσκων ὅτι βούλται στρατεύεσθαι εἰς Πισίδας· οὗτοι γὰρ πολεμοῦσιν τῇ ἑαυτοῦ χώρᾳ. καὶ οὗτοι ποιοῦσιν οὕτως.

Source:

J.S. Phillpotts, Selections from Xenophon, 1877

Helps:

Χερρονήσῳ – ‘land-island’, therefore ‘peninsula’ –  used as a kind of propername for the part of Thrace on the north side of the Hellespont. Also rendered ‘Chersonese’.

ταῖς πόλεσι τῶν Ἑλλήνων – the Greek colonies in Thrace on the Propontis

τῷ Κύρῳ – the dative not expressing agency, but benefit. I.e. the contributions to the army from the cities being helped, are supporting it, for Cyrus.

φάσκων – saying, claiming, asserting

εἰς Πισίδας – the Pisidians were a perennial cause of trouble.

Advertisements

Adapted selections from Xenophon (02)

Text:

Ἔπειτα Τισσαφέρνης διαβάλλει τὸν Κῦρον, φάσκων τῷ Ἀρταξέρξῃ ὅτι ὁ Κῦρος ἐπιβουλεύει αὐτῷ. ὁ δὲ Ἄρταξέρξης πείθεταί τε καὶ συλλαμβάνει Κῦρον· καὶ βούλεται μὲν ἀποκτεῖναι αὐτὸν, ἡ δὲ μήτηρ ἑξαιτησαμένη αὐτὸν ἀποπέμπει πάλιν ἐπὶ τὴν ἀρχήν.  ὁ δὲ Κῦρος ἀπέρχεται, καὶ ἤδη μισεῖ τὸν ἀδελφὸν, καὶ βουλεύεται ὅπως βασιλεύσει ἀντ’ ἐκείνου. καὶ Παρύσατίς τε ἡ μήτηρ φιλεῖ τὸν Κῦρον μᾶλλον ἢ τὸν βασιλεύοντα Ἀρταξέρξην· καὶ ὁ Κῦρος αὐτὸς χαρίζεται τοῖς Πέρσαις, ὅσοι ἀφικνοῦνται παρὰ βασιλέως πρὸς αὐτὸν, ὥστε καὶ οὗτοι γίγνονται μᾶλλον ἑαυτῷ φίλοι ἢ βασιλεῖ. χαρίζεται δὲ καὶ τοῖς βαρβάροις τοῖς παρ’ ἑαυτῷ, ἵνα ὦσιν εὖνοι· καὶ ἐπιμελεῖται αὐτῶν, ἵνα ἔχωσιν ἐμπειρίαν τοῦ πολεμεῖν· καὶ ἀθροίζει στρατιώτας τῶν Ἑλλήνων λάθρα, ὅπως λάβῃ βασιλέα ἀπαράσκευον.

Source:

J.S. Phillpotts, Selections from Xenophon, 1877

Helps:

διαβάλλει – accuses

ἐπιβουλεύει – plots, conspires (against)

πείθεταί – is persuaded

συλλαμβάνει – arrests

ἀθροίζει – gather together, collect, muster

ἀντ’ – in place of

ἐπιμελεῖται – takes care of

λάθρα – secretly

 

A Pedant learns about a ladder

Text:

ἀνήρ τίς ποτε περὶ κλίμακος ἐμάνθανε τοῦ φίλου· οὐ γάρ, ὡς ἔλεγεν, ἐγίγνσωκε τί κλῖμάξ ἐστι. καὶ ὁ φίλος ἔφη αὐτῷ, ‘τοῦτο ὀνομάζομεν κλίμακα. ἡ μὲν παρὰ τῇ οἰκίᾳ ἔχει δέκα βάθρα, ἄλλαι δὲ εἴκοσιν ἢ τριάκοντα· καὶ διὰ αὐτὰς ἐπὶ τὰς οἰκίας ἢ εἰς τὰ δένδρα ἀναβαίνομεν.’ ὁ δὲ ἀνὴρ ἐθαύμαζε καὶ ἔλεγεν, ‘ἔστιν, ὦ φίλε, ὁ ἀριθμὸς τῶν βάθρων ὁ αὐτὸς εἴτε ἀναβαίνω εἴτε καταβαίνω;’

Source:

C. Moss, First Greek Reader, 1900.

Helps:

κλῖμαξ, ἡ – ladder

βάθρον, τό – step, rung

ὁ αὐτός – the same

Honourable Scars

Text:

ἄξιος ἀκούειν ὲστὶ λόγος περὶ τῶν στρατιωτῶν. ὁ μὲν οὐ καλός ἐστι· τυφλὸς γὰρ τὸν δεξιὸν ὀφθαλμόν ἐστι, καὶ ἄλλα ἔπασχε διὰ τοὺς πολεμίους. ὁ δὲ ἕτερος, ἄγροικος γὰρ ἦν, ἔλεγεν, ‘ὡς καλὸν τὸ σὸν πρόσωπον.’ ὁ δὲ ἐν ὀργῇ, ‘ἐκεῖνο τὸ πρόσωπον οὗ καταγελᾷς, οὐκ αἰσχρόν ἐστι, καὶ εἰ μὴ καλόν· οἱ γὰρ πολέμιοι, ὑφ᾿ ὧν ἔπασχον, ἀγαθοί εἰσιν. ἔχεις δὲ πρόσωπον κάλλιστον ὁρᾶν. φανερὸν οὖν ἐστιν ὅτι κακὸς εἶ. τότε δὴ οἱ ἄλλοι στρατιῶται τὸν καλὸν ἐπέσκωπτον ὥστε αὐτίκα τὸ στρατόπεδον ἔλειπε καὶ ἐπὶ Σάμον ἐν πλοίῳ ἔφευγεν.

Source:

C. Moss, First Greek Reader, 1900.

Helps:

The first ὁ μέν has a demonstrative force.

ἄλλα – substantive, in a cognate sense with the verb.

κακός – understand here cowardly rather than bad.

τὸν καλόν – substantival, the beauty.

Penny wise, pound foolish

Text:

ἄνθρωπος ἐκ Βοιτίας λέγει ὅτι ἐν τῇ χώρᾳ ἐν ᾗ οἰκεῖ, πολίτης ἀνόητός ἐστιν. ὁ δὲ ἵππος αὐτοῦ μέλλει ἀποθνῄσκειν ὅτι παρέχει αὐτῷ οὐ χιλὸν καὶ κριθάς, ἀλλὰ ξύλα καὶ λίθους. οὕτω δὲ ποιεῖ ὅτι, ὡς λέγει, ἀνάγκη ἐστὶ τῷ ἵππῳ μανθάνειν ἐσθίειν ἅ ἔχει. ‘οὐ γὰρ πλούσιός εἰμι,’ λέγει ἐκεῖνος. ἄλλος δὲ πολίτης αὐτῷ λέγει, ‘θαυμάζω ὅτι οὐ γιγνώσκεις ὅτι ἵπποι νοῦν ἔχουσιν· οὐ γὰρ ἵπποι ποιοῦσιν ἃ νῦν τοῦτον ποιεῖν κελεύεις. εἰ μὴ χρυσίον ἔχεις ὥστε ἄλλον λαμβάνειν ὀλίγων ἡμερῶν, λέγω ἀνάγκην εἶναι παρέχειν τροφὴν ἱκανὴν ἐκείνῳ ὅν νῦν ἔχεις.

Source:

C. Moss, First Greek Reader, 1900.

Glosses:

Βοιωτίας – Boetia

χιλός – green fodder for cattle, and horses.

κριθή – barley

οὕτω δὲ ποιεῖ – he does so

ὀλίγων ἡμερῶν – gen of time.

Philip hits two thieves with one decision

Text:

κλέπτης ποτὲ Φιλίππῳ, τῷ κριτῇ, λέγει, ὦ Φίλιππε, κλέπτης τὸ ἐμὸν τόξον ἔχει καὶ ἀποτρέχει. ὁ δὲ ἄνθρωπος ὅν νομίζω εἶναι τὸν κλέπτην ἐστὶν Ἀλέξανδρος. εὐθὺς δ᾿ ἄλλος ἄνθρωπος ὅς πάρεστι λέγει, ‘ Ἀλέξανδρός εἰμι. οὐ τὴν ἀλήθειαν λέγει· τὸ γὰρ τόξον οὐκ αὐτοῦ ἐστιν, ἀλλὰ Κύρου. ὁ δὲ πονηρὸς ἀξιός ἐστι δίκης· αὐτὸς γάρ ἐστιν ὁ κλέπτης.’

Φίλιππος ἀκούει τὸν λόγον τῶν ἀνθρώπων, καὶ νομίζει ἀμφοτέρους κλέπτας εἶναι. διακρίνει οὖν ὧδε· ‘κελεύω τὸν μὲν πρῶτον κλέπτην φεύγειν ἐκ Μακεδονίας, τὸν δὲ δεύτερον διώκειν τὸν πρῶτον.’

Source:

C. Moss, First Greek Reader, 1900.

 

 

The service performed for the crocodile by the wagtail

Text:

ἅτε δὴ οὖν ἐν ὕδατι δίαιταν ποιούμενος, τὸ στόμα ἔνδοθεν φορεῖ μεστὸν βδελλῶν· ἐπειδὰν δὲ ἐς τὴν γῆν ἐκβῇ ἐκ τοῦ ὕδατος, καὶ ἔπειτα χάνῃ – εἴωθε γὰρ τοῦτο, ὡς ἐπὶ τὸ πολύ, ποιεῖν πρὸς τὸν ζέφυρον – ἐνταῦθα ὁ τροχίλος εἰσδύνων εἰς τὸ στόμα αὐτοῦ καταπίνει τὰς βδέλλας, ὁ δὲ κροκόδειλος ὠφεληθεὶς ἥδεται καὶ οὐδὲν σίνεται τὸν τροχίλον.

Source:

A.W. Young, The Tutorial Greek Reader, 1898.

Glosses:

ἅτε – nt. pl. of ὅστε, ‘as to which things’.

βδέλλα, ης, ἡ – leech

δίαιτα, ης, ἡ – mode of life

εἰσδύνω – I enter into

εἴωθα – 2nd perf. of ἔθω, ‘I am accustomed’

ἔνδοθεν – from + within

ἐπειδὰν – when

ἐπὶ τὸ πολύ – for the most part

ζέφυρος, ου, ὁ – the west wind

ἥδομαι – I rejoice

καταπίνω – I swallow, ddrink completely.

σίνομαι – I injure

τροχίλος, ου, ὁ – the wagtail

φορέω – I carry

χαίνω – I gape

ὠφελέω – I assist